Κατά τη διάρκεια του Τριωδίου οι μασκαράδες, "κουδουνάτοι" ή "κούκ'γερ" (στη ντοπιολαλιά) γυρνούσαν τα σπίτια του χωριού και διασκέδαζαν με τους ιδιοκτήτες.

Σε ορισμένα χωριά των Κάτω Μερών, συνήθιζαν την Καθαρή Δευτέρα να ανεβάζουν σε σκάλα ένα μασκαρά που κάλυπταν με χόρτα και κορδέλες, ώστε να μη φαίνεται καθόλου. Στη συνέχεια, τέσσερις χωριανοί σήκωναν τον "Καρναβά" και τον περιέφεραν στο χωριό. Την πομπή ακολουθούσε πλήθος κόσμου που κρατούσε καλάμια με φύλλα αγκινάρας, κορδέλες και σαμάρια και τραγουδούσαν περιπαικτικά τραγούδια. Σταματούσαν στα σπίτια του χωριού και έπιναν με τον Καρναβά, ο οποίος δεν αποκαλυπτόταν ποτέ.




Τα τελευταία χρόνια την Κυριακή της Αποκριάς πραγματοποιείται τοπικό καρναβάλι, με παρέλαση αρμάτων και πληρωμάτων στην παραλία της Χώρας. Την ίδια Κυριακή, στον Φαλατάδο αναβιώνει το Καρναβάλι. Το φημισμένο φαλαταδιανό ρακί ρέει άφθονο, προσφέρονται φαγητά και τα βιολιά δεν σταματούν.

Στο χωριό Αγάπη, αφού μοιρολογήσουν τον αχυρένιο "Μακαρονά" (καρνάβαλο), τον περιφέρουν στις γειτονιές και στη συνέχεια τον καίνε. Προσφέρεται η παραδοσιακή μακαρονάδα.

Και στον Τριαντάρο πραγματοποιούνται αποκριάτικοι χοροί με τους μασκαράδες να χορεύουν στους δρόμους και να καταλήγουν στο καφενείο, όπου τραγουδούν με τη σειρά -χρησιμοποιώντας το "Αλφαβητάρι της Αγάπης"- πιπεράτα παραδοσιακά τραγούδια.


Share To: