Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Όλα ξεκίνησαν στα 1833, όταν κάποιος Γεώργιος Γκιμπόνης γυρνούσε τα χωριά της Τήνου παροτρύνοντας τους συντοπίτες του να μην καταβάλουν φόρους που είχαν καθιερωθεί με βασιλικά διατάγματα. Οι Τηνιακοί προσπαθούσαν να επαναλάβουν ό,τι είχαν κάνει στα χρόνια της Επανάστασης, όταν αντέδρασαν και δεν πλήρωσαν φόρους, αφού η τότε Κυβέρνηση δεν είχε τη δυνατότητα να επιβάλει τους νόμους της.

Σιγά σιγά ξεσηκώθηκαν τα χωριά, με πρώτα την Καρδιανή και τον Πύργο, και ακολούθησαν και άλλα χωριά. Μέχρι που μια μέρα συγκεντρώθηκαν περίπου 1.200 αγρότες στην πόλη, οπλισμένοι με ραβδιά και δρεπάνια και απαιτούσαν να απαλλαγούν από τους φόρους. Η συγκέντρωσή τους στο Ναό της Ευαγγελίστριας έδωσε αφορμή να θεωρηθεί ότι η αντίδραση είχε και την ευλογία της Εκκλησίας. Θεωρήθηκε λοιπόν ότι είχε εκραγεί στάση και η Κυβέρνηση έσπευσε να επιβάλει στρατιωτικό νόμο και να συστήσει Στρατοδικείο για να τιμωρήσει τους πρωταίτιους. Ένοχοι κρίθηκαν δεκαέξι δημογέροντες από διάφορα χωριά της Τήνου, στους οποίους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης από έναν έως έξι μήνες. Ο δε Επίσκοπος Τήνου κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη με τελικό προορισμό τη Ρωσία.

Στην πραγματικότητα, η εξέγερση της Τήνου είχε ως αφορμή τις καταχρήσεις κρατικών υπαλλήλων και οι αντιδράσεις εντάθηκαν όταν παρερμηνεύθηκε διάταγμα του Υπουργείου Οικονομικών για την είσπραξη των προσόδων. Και μπορεί οι ταραχές στην Τήνο να ήταν μικρές σε έκταση, ωστόσο η Κυβέρνηση θορυβήθηκε υπέρμετρα. Θεωρώντας ότι ετοιμάζεται εξέγερση στο μικρό ελληνικό βασίλειο, συνέλαβε προληπτικά τους κυριότερους οπλαρχηγούς που ανήκαν στο «ρωσικό» κόμμα και μεταξύ τους τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Δ. Πλαπούτα!


Share To: