Υπεύθυνη: Αναστασία Μπαξεβάνη - Εκπαιδευτικός
3η Συνάντηση, 16 Ιανουαρίου 2016

18:00 Έναρξη λειτουργίας Δανειστικής Βιβλιοθήκης Γονέων και Παιδαγωγικής Βιβλιοθήκης          
18:30  Ομιλία του Ψυχιάτρου - Ψυχοθεραπευτή κ. Νικόλα Δορμπαράκη «Ανακαλύπτοντας και αξιοποιώντας το πραγματικό δυναμικό του παιδιού μας»




Περίληψη:

1. Ποια εφόδια πρέπει να έχουμε, ως γονείς, για τον σκοπό αυτόν;
Για να ανακαλύψουμε το όντως πραγματικό δυναμικό του παιδιού μας πρέπει να έχουμε, πριν απ' όλα, τη δυνατότητα να κρίνουμε και να δούμε, ως γονείς, με αντικειμενικότητα. Για να επιτύχουμε την αντικειμενικότητα αυτήν, πρέπει:

α) να ακούμε και γνώμες άλλων (του ίδιου του παιδιού, του συντρόφου, των συγγενών, φίλων, ειδικών) και      
β) να αναζητήσουμε μέσα μας -κάνοντας αυτοκριτική- πράγματα που μπορούν να μας κάνουν να παραποιούμε την αλήθεια και την αντικειμενική εκτίμηση του παιδιού μας, όπως: ανεσταλμένα δικά μας όνειρα, διάθεση επίδειξής μας μέσω του παιδιού μας και των επιτυχιών του, κακή σχέση με τον σύντροφο, συγκρίσεις με συγγενείς, φίλους, γείτονες κ.ά.

2. Τί είναι να παρατηρήσουμε στο παιδί μας, ώστε να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε περίπου τις πραγματικές του δυνατότητες;

Ο χρόνος ενασχόλησής του με κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο, η διάθεσή του όταν καταπιάνεται με αυτό, η ετοιμότητά του να ασχοληθεί μαζί του, η άνεσή του να το συνδυάζει με άλλα πράγματα, η ώρα αφύπνισής του προκειμένου να ασχοληθεί με το εν λόγω αντικείμενο κ.ά., είναι από εκείνα που χρειάζεται να εστιάσουμε, προκειμένου να προσδιορίσουμε τα ενδιαφέροντά του.

3. Πώς χρειάζεται να ενεργήσουμε ως γονείς, απέναντι στο παιδί μας, ώστε να αξιοποιηθεί το πραγματικό δυναμικό του;

α) Προσπάθεια ελέγχου των δικών μας επιθυμιών, ώστε να μην γίνονται αυτές το τί "πρέπει" να κάνει το παιδί μας,

β) Προσπάθεια, εκ μέρους μας, ευόδωσης αυτού που πραγματικά επιθυμεί το παιδί μας, το οποίο να είναι (αυτό που επιθυμεί) όντως κοντά στη δική του πραγματικότητα και στο δικό του μέγεθος.

4. Όταν στο παιδί δίνουμε τη δυνατότητα να ασχοληθεί με κάτι που το γεμίζει, τότε: διαπιστώνουμε πως εκείνο έχει μια αίσθηση σταθερής ικανοποίησης και ανάλογης της ηλικίας του ωριμότητας, οπότε και η συναλλαγή του μαζί μας είναι θετική και η σχέση μας γίνεται βαθιά επικοινωνιακή και σχέση εμπιστοσύνης. Αυτό δίνει μια αίσθηση ασφαλείας και στους δυό μας, μιας και βοηθούμε ο ένας τον άλλον στη δική του εξατομίκευση, στη δική του αυτοπραγμάτωση, στη δική του προσωπική εξελικτική πορεία, καταλήγοντας:

α) το να ακολουθήσει το παιδί το δικό του ανεξάρτητο δρόμο, έχοντας συνάμα μια καλή σχέση μαζί μας και

β) εμείς να πράξουμε το δικό μας γονεϊκό ρόλο πλήρως, δηλαδή όντως ορθά (και όχι κατά τα "δέοντα"), απαλλαγμένοι από ανησυχίες και ενοχές.

 Ο Νικόλας Δορμπαράκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Απόφοιτος της Ιωνιδείου Προτύπου Σχολής, σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ειδικεύτηκε στη συνέχεια στην Ψυχιατρική. Επί σειρά ετών έκανε την προσωπική του Γιουνγκιανή ανάλυση στη Ζυρίχη της Ελβετίας, δίπλα στον E. Kennedy-Xypolitas, έναν από τους στενότερους συνεργάτες και φίλους της Marie-Louise von Franz. Ασχολείται με την αναλυτική ψυχοθεραπεία, καθώς επίσης και με τη συγγραφή βιβλίων και εργασιών, κάνοντας συνάμα ομιλίες και διαλέξεις, που στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση σε θέματα του ψυχικού κόσμου και στη μεγαλύτερη κατανόηση και βελτίωση των ανθρωπίνων σχέσεων. Παράλληλα, διοργανώνει σεμινάρια πάνω σε θέματα της ελληνικής μυθολογίας και των παραμυθιών, γεφυρώνοντας με απλό και κατανοητό τρόπο τον πλούσιο αυτόν αρχετυπικό κόσμο με την καθημερινή ζωή του σύγχρονου ανθρώπου.

[post_ad]

Share To:

0 comments so far,add yours

_____________________________________________________________________________________
Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται
_____________________________________________________________________________________