Σε λίγες μέρες μπαίνουμε στο Φθινόπωρο και η κατάσταση στην οικονομία προοιωνίζεται ζοφερή. Τα προβλήματα και οι επιπτώσεις των επιλογών της κυβέρνησης, εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο σπέρνοντας την απόγνωση και την απελπισία στην κοινωνία. Τα κανόνια μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων, η μείωση της απασχόλησης, οι περικοπές συντάξεων, η ομοβροντία νέων φορολογικών βαρών, η έκρηξη των απλήρωτων εργαζομένων, η εκχώρηση των κόκκινων δανείων στα funds, οι επικείμενες αλλαγές στα εργασιακά και η επερχόμενη ενεργοποίηση του κόφτη σφίγγουν τη θηλιά γύρω από το λαιμό της χώρας ολοένα και περισσότερο.

Τα φορολογικά έσοδα βρίσκονται σε κάθετη πτώση και στην κυβέρνηση ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με την επιβολή νέων φόρων. Όμως, όσο επιβάλλονται νέοι φόροι, τόσο θα μειώνεται η κατανάλωση και θα χάνονται και τα έσοδα που υπήρχαν νωρίτερα. Χωρίς την ύπαρξη σοβαρής οικονομικής δραστηριότητας δεν μπορεί να σταθεί πολιτική αυξημένων εσόδων για τα δημόσια ταμεία. Η ανάπτυξη έρχεται μόνο με την έλευση νέων επενδύσεων οι οποίες φαντάζουν όνειρο απατηλό από τη στιγμή που τυγχάνουν τέτοιας εχθρικής αντιμετώπισης από τους υπουργούς του κυβερνητικού σχηματισμού.

Δεν είναι δυνατόν να επιβάλλεις τόσους φόρους και τόσες μειώσεις εισοδήματος στη μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού και ταυτόχρονα να διατείνεσαι ότι οι διαπραγματεύσεις σου στέφθηκαν με επιτυχία. Το κόστος που θα κληθεί να επωμιστεί ο καθένας μας είναι δυσβάσταχτο και αυταπόδεικτο.

Την ίδια στιγμή που ο υπουργός εργασίας κ. Κατρούγκαλος δηλώνει ότι η εθνική σύνταξη των 384 ευρώ με είκοσι χρόνια ασφάλισης θα προστατεύσει τους συνταξιούχους από τη φτώχεια, η κυβέρνηση σκέπτεται να αντικαταστήσει το ΕΚΑΣ, που έκοψε από τους πλέον αδύναμους χαμηλοσυνταξιούχους, με κάρτες σίτισης. Αναμφίβολα, μόνο κοινωνική πολιτική δε συνιστά το να στήνεις τους συνταξιούχους στην ουρά των συσσιτίων επειδή εσύ η ίδια ως κυβέρνηση τους οδήγησες στην απόλυτη φτωχοποίηση.

Το φορο-ασφαλιστικό της κυβέρνησης οδήγησε σε μαζική φυγή επιχειρήσεων σε ξένες χώρες. Η συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ ακόμα περιμένει και μαζί της περιμένει και η ανάσα ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Η βύθιση της οικονομίας κατά 8% στη διετία, προκαλεί αύξηση της ανεργίας κατά 4% και συνακόλουθα απώλειες εσόδων για τα ασφαλιστικά ταμεία ύψους 1,6 δις/έτος. Οι εξοντωτικές εισφορές επιστημόνων, αγροτών και επαγγελματιών και οι μειώσεις στις συντάξεις είναι το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών.

Η κυβέρνηση, αφού υποσχέθηκε ότι θα σκίσει τα μνημόνια, έφερε το τρίτο μνημόνιο το οποίο φέρει τη δική της υπογραφή, είναι απότοκο της δικής της διαπραγμάτευσης και ήταν αχρείαστο πριν ενάμιση χρόνο, καθώς η χώρα στα τέλη του 2014 είχε επιστρέψει στα πρωτογενή πλεονάσματα και την ανάπτυξη μετά από 12 χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ ψήφισε πέρσι τον Αύγουστο στη Βουλή την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και μάλιστα σε μία συγκυρία που η χώρα βρέθηκε στα χείλη της αβύσσου εξαιτίας των απίθανων χειρισμών της κυβέρνησης. Τα μέτρα που επακολούθησαν με τους εφαρμοστικούς νόμους ψηφίστηκαν μόνο από τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η κυβέρνηση κινούμενη από ταπεινά μικροκομματικά ελατήρια και με στόχο να λεηλατήσει τον πολιτικό χώρο της κεντροαριστεράς, επιμένει συστηματικά να αφαιρεί από το κάδρο ευθυνών για τη χρεοκοπία της χώρας τη διακυβέρνηση της ΝΔ της περιόδου 2004- 2009.  Απ’ ό,τι φαίνεται στην κυβέρνηση θέλουν να λησμονήσουν την εκτίναξη του δημοσίου χρέους από τα 180 δις σε 300 δις μέσα σε μία πενταετία, τον πενταπλασιασμό του ελλείμματος και το γεγονός ότι το ετήσιο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών άγγιζε το 2009 το δυσθεώρητο για τα δεδομένα της χώρας ποσό των 30 δις. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός αυτής της περιόδου έφερε την κρίση, την απειλή του grexit , την τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή που ακολούθησε και οδήγησε τη χώρα στην επιτροπεία το 2010, τρεις μήνες πριν αναλάβει την ΕΛΣΤΑΤ ο Ανδρέας Γεωργίου και πέντε μήνες προτού αναθεωρηθεί το έλλειμμα προς το χειρότερο φτάνοντας το 15,4 %. Αυτό ακριβώς το ποσοστό αναγνωρίστηκε ως έλλειμμα του 2009 από την ελληνική βουλή, το ευρωκοινοβούλιο, την eurostat και όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από τότε μέχρι σήμερα.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση στήνει διαρκώς επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς, αναγορεύει τον τακτικισμό σε τακτική, στοχοποιεί κάθε αντίθετη φωνή, επενδύει στη ρητορική του διχασμού και προσπαθεί να χειραγωγήσει την ενημέρωση. Δε συνιστά πόλεμο κατά της διαπλοκής το να κλείσουν όλοι εκείνοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί που δεν της είναι αρεστοί .Απεναντίας, πρόκειται για ευθεία επίθεση σ τον πλουραλισμού και την πολυφωνία.

Τα επικοινωνιακά τους τεχνάσματα εξαντλούνται το ένα μετά το άλλο. Τα προβλήματα της χώρας είναι πολλά και δεν μπορούν να περιμένουν. Κανείς δεν μπορεί μόνος του να βγάλει τη χώρα από το τέλμα. Μόνο μια κυβέρνηση συνεννόησης που θα χαράξει την εθνική γραμμή μπορεί να οδηγήσει τη χώρα εκτός κρίσης.

*Ο Χρήστος Πολατσίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τήνο. Είναι πτυχιούχος οικονομολόγος με Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές ήταν υποψήφιος με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ –ΔΗΜΑΡ.

Share To:

0 comments so far,add yours

_____________________________________________________________________________________
Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται
_____________________________________________________________________________________