Όσο περνάει ο καιρός ολοένα και πιο εμφατικά αναδεικνύεται ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την επιστροφή της χώρας σε ρυθμούς ανάπτυξης και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Το ενδιαφέρον της έχει επικεντρωθεί στο πώς θα παραμείνει όσο το δυνατό περισσότερο στην εξουσία. Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από ένα πρόγραμμα που θα δημιουργούσε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους επενδυτές . Όμως αυτά δεν ενδιαφέρουν την κυβέρνηση. Εκείνο που τη νοιάζει είναι η κατάληψη και η κυριαρχία σε όλα τα πεδία της εξουσίας.

Σε αυτά τα πλαίσια δε δείχνουν κανένα δισταγμό να σβήσουν όλες τις περιβόητες κόκκινες γραμμές που έθεταν ακόμα και για την προστασία των λαϊκών στρωμάτων. Οι κυβερνητικοί βουλευτές από θιασώτες του «δεν πληρώνω» κατέληξαν να ισχύει για τους ίδιους το «όλα εδώ πληρώνονται». Αυτοί που επί χρόνια χαρακτήριζαν, πάνω στο δημαγωγικό τους οίστρο, τους πολιτικούς τους αντιπάλους πουλημένους και προσκυνημένους, έφεραν νομοσχέδιο με το οποίο εντάσσονται στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων μια σειρά από ΔΕΚΟ. Στο παρελθόν μίλαγαν για ξεπούλημα, τώρα όμως το ξεπούλημα το αποκαλούν αξιοποίηση.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται συχνά ότι από τις περικοπές θίγεται μόνο το 10% των συνταξιούχων. Πρόκειται για έναν ακόμα μύθο δίπλα στους τόσους άλλους. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί και φωτίζουν την αλήθεια. 300.000 συνταξιούχοι θα χάσουν το ΕΚΑΣ μέχρι το τέλος του 2016. 285.000 συνταξιούχοι του Δημοσίου και 245.000 συνταξιούχοι των υπόλοιπων ταμείων υφίστανται περικοπές μέχρι 50 % στα μερίσματα και τις επικουρικές τους συντάξεις. 265.000 νέοι συνταξιούχοι θα δουν μειωμένες τις συντάξεις τους και χιλιάδες θα δουν μείωση του εφάπαξ μέχρι 18%. Οι μικρές δήθεν ελαφρύνσεις που είχαν δοθεί στους νέους ασφαλισμένους καταργούνται. Σύμφωνα με το τελευταίο νομοσχέδιο αυξάνονται κατακόρυφα οι εισφορές υγείας για τους αγρότες από το 2017 και καταργούνται οι εκπτώσεις που είχαν δοθεί στους νέους ελεύθερους επαγγελματίες. Όλες αυτές οι επώδυνες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό ύψους 1,4 δις ευρώ, η αύξηση της άμεσης φορολογίας κατά 1,4 δις και η καταιγίδα των έμμεσων φόρων ύψους 1,5 δις, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως της κατάργησης της έκπτωσης του ΦΠΑ για τα νησιά μας, αποτελούν αποτέλεσμα της καταστροφικής διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τους δανειστές κατά το πρώτο επτάμηνο του 2015. Πρόκειται για διαπραγμάτευση που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο, μνημόνιο αχρείαστο στις αρχές του 2015 με τη χώρα να έχει βγει τότε στο ξέφωτο των πρωτογενών πλεονασμάτων και της ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τη σκληρή πραγματικότητα, έφερε το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Το μεγάλο ερώτημα που γεννάται σχετικά με αυτόν είναι γιατί τέσσερις άδειες και όχι περισσότερες. Στη αρχή μας είπαν ότι τόσους χωρούσε η μπάντα. Όμως αυτό το επιχείρημα αποδείχτηκε ανυπόστατο. Τι τους εμπόδισε λοιπόν να δώσουν επτά ή δέκα άδειες; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που δεν ενίσχυσαν το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και προτίμησαν να ανοίξουν το δρόμο των ωμών πολιτικών παρεμβάσεων; Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να εγκαταστήσει ένα σύστημα αποκλειστικής προπαγάνδας που θα επιτρέπει την εξύμνηση της δικής του πολιτικής, ενώ όλες οι υπόλοιπες φωνές θα είναι μονίμως στο στόχαστρο. Στο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύττουν ότι θα τελειώσουν το παλιό «παράνομο καθεστώς». Προφανώς, όμως, είναι το καθεστώς που αποφασίστηκε στο παρελθόν με τη συμμετοχή της ενιαίας τότε Αριστεράς. Εκείνο, λοιπόν το «παράνομο καθεστώς» προέβλεπε ρητά τον έλεγχο του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου από το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, μια Αρχή ανεξάρτητη που θα μεριμνούσε για την καλύτερη λειτουργία της αγοράς.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι «το τσάμπα πέθανε». Όμως τα τηλεοπτικά κανάλια πλήρωσαν σε 27 χρόνια πάνω από πέντε δις ευρώ σε δικαιώματα συχνοτήτων, ειδικό φόρο τηλεόρασης, φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Επίσης δήλωσε ότι τα χρήματα που θα εισρεύσουν στα ταμεία του Δημοσίου από το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες θα διοχετευτούν για τη στήριξη ευπαθών ομάδων. Όμως τα έσοδα από τις τηλεοπτικές άδειες είναι μνημονιακή υποχρέωση και έχουν εγγραφεί στον προϋπολογισμό πάνω από 300 εκ. ευρώ. Ταυτόχρονα οι απώλειες σε φόρους και εισφορές θα είναι πολύ μεγαλύτερες λόγω του περιορισμού στον αριθμό των καναλιών.

Ο πρωθυπουργός αρέσκεται συχνά να εμφανίζει την κυβέρνηση του σαν κάτι το νέο και χαρακτηρίζει καταστροφείς αυτούς που κυβέρνησαν σαράντα χρόνια. Προφανώς ξεχνά ότι σχεδόν το μισό υπουργικό του συμβούλιο ήταν ενταγμένο σε αυτά ακριβώς τα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες. Οι τυχοδιώκτες και πολιτικοί γυρολόγοι αντιμνημονιακοί του χθες, έγιναν οι πλέον μνημονιακοί υπουργοί και βουλευτές του σήμερα, μόνο και μόνο για να κρατηθούν στις καρέκλες.

Στις δύο τελευταίες συζητήσεις στη Βουλή ο πρωθυπουργός για άλλη μια φορά προσπάθησε με ανυπόστατες κατηγορίες , χωρίς αποδεικτικά στοιχεία να σπιλώσει την προσφορά του ΠΑΣΟΚ στον τόπο. Ανέφερε και πάλι την υπόθεση Τσοχατζόπουλου, όμως ξέχασε να μας πει για τους «κολλητούς» και τους στενότερους συνεργάτες του Άκη που δέχτηκε εδώ και καιρό στο ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός άρχισε το μπαράζ με τις αγαπημένες του εκφράσεις. Είπε ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σχοινί, αναφερόμενος στις δανειοδοτήσεις των κομμάτων με εκχώρηση της μελλοντικής κρατικής χρηματοδότησης, όμως λησμόνησε ότι οι δανειακές υποχρεώσεις του κόμματος του το 2010 ανέρχονταν σε 6,6 εκ. ευρώ, ενώ τα εκλογικά ποσοστά του ήταν για δύο δεκαετίες στο όριο του 3 %, και έναντι αυτών εκχώρησε την μελλοντική τακτική χρηματοδότηση των ετών 2011 μέχρι 2014. Εγκάλεσε τους πολιτικούς του αντιπάλους για τα θαλασσοδάνεια, όμως είναι γνωστό ότι οι λέξεις εκδικούνται. Τα θαλασσοδάνεια επί των ημερών του πήραν τη μορφή χιονοστιβάδας, ακόμα και την περίοδο που τέθηκαν σε ισχύ τα capital controls. Μια συχνή αποστροφή του είναι ότι τα αιτήματα ενίοτε γίνονται αποδεκτά. Αντί να επιδεικνύει σπουδή να συκοφαντήσει το ΠΑΣΟΚ, ας διατάξει έλεγχο από ορκωτούς λογιστές στα οικονομικά του κόμματος του, όπως μόνο το ΠΑΣΟΚ έκανε, ας παραδώσει το πόρισμα στη δικαιοσύνη και μετά ας παριστάνει τον τιμητή.

Η πατρίδα μας βρίσκεται στο πιο αδύναμο σημείο που έχει βρεθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Οδηγούμαστε σε αδιέξοδο με ταχύτητα ιλιγγιώδη. Αυτός ο δρόμος πρέπει να αναστραφεί το ταχύτερο. Απαιτείται αλλαγή εκλογικών συσχετισμών και κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης προτού να είναι πια πολύ αργά.

*Ο Χρήστος  Πολατσίδης  γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τήνο. Είναι πτυχιούχος οικονομολόγος με Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές ήταν υποψήφιος με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ –ΔΗΜΑΡ.

Share To:

0 comments so far,add yours

_____________________________________________________________________________________
Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται
_____________________________________________________________________________________