Τα Δυό Χωριά οφείλουν το όνομά τους στο ότι αρχικώς συνίσταντο από δύο χωριστούς οικισμούς εκατέρωθεν του ρέματος, με δική του εκκλησία ο καθένας, οι οποίοι επεκτεινόμενοι με την πάροδο των ετών συνενώθηκαν. Ακόμα και σήμερα, οι κάτοικοι του χωριού συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τα τοπωνύμια «Απάνω χωριό» και «Κάτω χωριό» και να εκκλησιάζονται τις Κυριακές και στις δύο εκκλησίες, εναλλάξ.
Γραπτή αναφορά του χωριού με το όνομα Δύο Χωριά, συναντούμε σε κείμενα του μεσαίωνα, δεν υπάρχουν όμως προγενέστερα στοιχεία που να μας επιτρέπουν να προσδιορίσουμε την χρονική περίοδο της πρωτοεμφάνισης του οικισμού.

Ο ενετός επιθεωρητής Francesco Basilacata, ο οποίος επισκέφθηκε την Τήνο κατά το έτος 1630 μ.Χ., αναφέρει μεταξύ άλλων στην έκθεσή του και τα ονόματα των χωριών «... Κέχρος, Δυό Χωριά, Αρνάδος, Καρυά, ...».

Ο Γ. Δώριζας στο βιβλίο του Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΗΝΟΣ, αναφέρει: «... Γύρω από το Εξώμπουργο είχαν οικοδομηθεί από της αρχαίας εποχής και ιδίως κατά το διάστημα της Βενετοκρατίας τα περισσότερα χωριά της Τήνου και τούτο για να δύνανται οι κάτοικοι να κλείωνται στο φρούριο και να προφυλάσσωνται από εχθρικές επιδρομές.» Παραθέτει δε όλα τα χωριά κατά γεωγραφικό προσανατολισμό ως προς αυτό. « ... Ανατολικά ο Μουντάδος και ανατολικά τούτου και αθέατα (σ.σ. εννοεί από το Εξώμπουργο) ο Αρνάδος, ο Τριαντάρος, τα δυό Χωριά, τα δυό Καστέλια (κατερειπωμένο), …».

Ο Κώστας Καιροφύλας, στις Ιστορικές Σελίδες Τήνου, γράφει: ο JosephPittondeTournefort, γάλλος ακαδημαϊκός, απεσταλμένος του Λουδοβίκου ΙΔ’, έφθασεν εις την Ελλάδα το 1700. Βραδύτερον δε (1717) εις τρείς τόμους σπουδαιοτάτου περιεχομένου εξέθηκε πάν ό,τι είδε. «... εκτός του φρουρίου του Αγίου Νικολάου, τα κυριώτερα χωρία της νήσου είναι ... Αρνάδο, ... Ποταμιά, Κάκρο, Δύο Καστέλλια, Δύο Χωριά (Diocarea), Τσικαλάδα, ...».

Ο Επαμ. Γεωργαντόπουλος σημειώνει στα ΤΗΝΙΑΚΑ, «... κατά τον γεωγράφον BrunzenlaMartiniere, εις τον δήμον τούτον (σ.σ. Τήνου) επί Ενετοκρατίας, υπήρχε και χωρίον υπό το όνομα «Δύο Καστέλι» - Due Kastelli – του οποίου όμως και αυτά τα ίχνη εξηφανίσθησαν. Εκ της περιγραφής δε του ρηθέντος γεωγράφου εικάζω ότι το χωρίον τούτο έκειτο μεταξύ των νύν Δύο χωριών, και των χωρίων Αρνάδου και Τριαντάρου καθ’ όσον ο γεωγράφος ούτος απαριθμών κατά σειράν τα χωρία αναφέρει μετά τον Αρνάδον τα δύο καστέλια και έπειτα τα δύο χωριά.

Εις την ΠΕΡΙ ΝΗΣΟΥ ΤΗΝΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ την οποίαν εξέδωσεν εν Γοττίγκη (Αννόβερο) το έτος 1855, ο εξ Αρνάδου Αντώνιος Μοσχάτος, γράφει «... Εν τέταρτον πάλιν της ώρας εκείθεν (σ.σ. του Αρνάδου) προχωρούντες συναντώμεν το χωρίων Δύο Χωρία, το οποίον κάλλιστον την όψιν περιλαμβάνει 180 οικογενείας, πάσας ορθοδόξους, δήλα δη 900 πρόσωπα. …» Τούτο επιβεβαιούν και τα στοιχεία της απογραφής του έτους 1855.

έτος
πληθυσμός
1844
860
1855
900
1861
375
1879
320
1907
325
1928
277
1940
315
1951
214
1961
185


Με την διοικητική ρύθμιση του νεοσυσταθέντος Ελληνικού κράτους στα 1838, τα Δυό Χωριά, παρέμειναν τμήμα του δήμου Τήνου. Από το 1912 έγιναν έδρα της Κοινότητος Δύο Χωριών την οποία απετέλεσαν μαζί με τον Αρνάδο και την Ι.Μ. Κεχροβουνίου, μέχρι την διοικητική αναδιάταξη του 1997 (Καποδίστριας) με την οποία υπήχθησαν και πάλι στον Δήμο Τήνου. Με την πρόσφατη (2010) αναδιάταξη (Καλλικράτης) τα Δύο Χωριά συνεχίζουν να αποτελούν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Τήνου, αφού όλοι οι οικισμοί της Τήνου συνενώθηκαν σε έναν ενιαίο Δήμο Τήνου.

Από τα περί Τήνου σωζόμενα ιστορικά κείμενα της Μεσαιωνικής και μετέπειτα περιόδου στα οποία γίνεται μνεία του οικισμού, συνάγεται ότι οι κάτοικοι των Δύο Χωριών αποτελούσαν αναπόσπαστο τμήμα του πληθυσμού της νήσου, συμμετέχοντες διαρκώς και ισοτίμως εις τα τεκταινόμενα, υφιστάμενοι και αυτοί τις συνέπειες όλων των δεινών εκ των κατά καιρούς εξωτερικών επιβουλών και κατακτήσεων, αλλά και των εσωτερικών αντιπαλοτήτων, απολαμβάνοντες αντίστοιχα και τα οφέλη των περιόδων ειρήνης και ευημερίας του νησιού.
Ν. Λύτρα "Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη"
Στον υπέρ πάντων αγώνα του 1821, στον οποίο η Τήνος και οι κάτοικοί της τόσο συνέβαλαν, σημαντική υπήρξε και η συμμετοχή Δυοχωριανών αγωνιστών, προεξάρχοντος του ανδρείου συμπολίτη μας Φίλιππου Λίλα ή Λελέ, ο οποίος αγωνίστηκε και διακρίθηκε στις κατά θάλασσαν εχθροπραξίες υπό τις διαταγές του Παπανικολή, του καπεταν Αποστόλη και του Κωνσταντίνου Κανάρη, θανών κατά τον αγώνα. Ο Φίλιππας Λίλας και ο επίσης τηνιακός καπετάν Νικόλας Χελιδώνας από τον Πύργο, είναι οι δύο από τους πέντε μπουρλοτιέρηδες του Κανάρη που πυρπόλησαν την τουρκική στολαρχίδα στην Χίο.

Διαβάστε περισσότερα: ΔΥΟ ΧΩΡΙΑ

Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.