Επιστρέψαμε στην κανονικότητα. Τα πράγματα επανήλθαν στην κατάσταση που θα έπρεπε να είναι. Βέβαια η έννοια της κανονικότητας είναι σχετική. Κανονικότητα για τους πολλούς ήταν η προ του 2014 κατάσταση, για άλλους η μετά, για άλλους η απραξία.

Κανονικότητα όμως, θα έπρεπε να είναι το κοινό συμφέρον και το κοινό καλό, το οποίο δεν περνάει μέσα από φιλονικίες, πείσματα, έχθρες, μικροκομματικά ή προσωπικά συμφέροντα.

Το κοινό καλό περνάει μέσα από τη συνεργασία και τα καθαρά λόγια, την πρόοδο της κοινωνίας και στη συγκεκριμένη περίπτωση την εύρυθμη λειτουργία του ΠΙΙΕΤ.

Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, δεν υπάρχουν καλοί και κακοί. Εάν μπούμε στη διαδικασία να το δούμε στραβά, πάντα στραβά θα είναι, θα μείνουμε χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα, θα μείνουμε απομονωμένοι.

Σημασία έχει η ενότητα του νησιού, η ομόνοια, η ομοψυχία,
Σημασία έχει η λειτουργία και η συνέχιση της προσφοράς του Ιδρύματος στην κοινωνία.
Σημασία έχει να απαγγυστρωθούμε από το ατέρμονο γαϊτανάκι του διαχωρισμού και να αφοσιωθούμε όλοι μαζί στον στόχο και στην εξυπηρέτηση των σκοπών και των δράσεων του ΠΙΙΕΤ

Η διαθήκη των κτητόρων ήταν και πρέπει να μείνει αναλλοίωτη, ως παρακαταθήκη για το μέλλον, που θα διασφαλίζει την ποιότητα της ιστορίας μας, του πολιτισμού μας και της παράδοσής μας.

Πρέπει όμως, μετά από αυτή την ιστορική επαναφορά στο ορθό, να πούμε πολλά συγχαρητήρια σε όσους συνέχισαν να προσπαθούν, να αγωνιούν, να ελπίζουν, να ονειρεύονται και να πράττουν.

Συγχαρητήρια πρέπει να πούμε σε όσους ξεκίνησαν ως φίλοι συνέχισαν και παρέμειναν δίπλα στην Τήνο, στον λαό της και στο Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου.

Λύπη μας αφήνει, για ακόμα μια φορά, η απώλεια ενός ανθρώπου, του τέως Δημάρχου Τήνου Σίμου Ορφανού, που ήθελε τη λύση του προβλήματος και το προσπάθησε πολύ, αλλά δεν πρόλαβε να δει την προσπάθειά του να καρποφορεί. Ίσως η μοίρα να το έφερε έτσι ώστε να μιλήσει κατευθείαν με το θεό, όπως πολύ σοφά μια φίλη είπε.

Σήμερα μετράμε και τους φίλους της Τήνου, σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, πραγματικούς ή και περιστασιακούς. Πραγματικοί φίλοι είναι οι διαχρονικοί, όσοι είχαν πόρτες, αυτιά και καρδιές ανοιχτές για να ακούν τις αγωνίες, τα προβλήματα και τα δίκαια αιτήματά μας. Φίλοι πρόσκαιροι είναι όσοι προσκολλήθηκαν για να δρέψουν κέρδη, χωρίς να δώσουν ή να ιδρώσουν για κάτι. Άλλοι προσπάθησαν και άλλοι κρύφτηκαν, άλλοι το ήθελαν πραγματικά και άλλοι ήθελαν λίγες στιγμές δημοσιότητας.

Εν κατακλείδι, ίσως είναι τώρα η ευκαιρία, αφού επέλθει η ηρεμία και η ισορροπία σε όλες τις κλίμακες της καθημερινότητας, να αφήσουμε πίσω τα παλιά, χωρίς περισσότερες αναταράξεις ή επιδιώξεις και να προχωρήσουμε ενωμένοι στο μέλλον.

Πέτρος Μαρκουίζος

Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.