Ο τραγικός χαμός των δύο συμπολιτών μας στο ατύχημα με απορριμματοφόρο στην περιοχή κοντά στην Ποταμιά είναι θέμα πολύ λεπτό και οφείλουμε όλοι μας να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε εκφράσεις και ενέργειες. Οφείλουμε πρώτον να μην σκυλευούμε τη μνήμη των συμπολιτών μας επιδιώκονταν πρόσκαιρα οφέλη μικρής δημοσιότητας και δεύτερον να μην κρίνουμε και καταδικάζουμε εύκολα ανθρώπους και υπολήψεις.

Μέχρι να ολοκληρωθεί μια σοβαρή και σε βάθος έρευνα, μόνο ανεύθυνες εικασίες, και καφενειακού τύπου απόψεις, μπορούμε να εκφέρουμε. Κανείς από εμάς δεν είναι σε θέση, δεν έχει το γνωστικό υπόβαθρο, ούτε την αρμοδιότητα να βγάλει άμεσα και σαφή συμπεράσματα για τις αιτίες του ατυχήματος, και να εκστομίσει κατηγορίες.

Οι έρευνες αυτές θα πρέπει να γίνουν από τους αρμόδιους ανεξάρτητους και τεχνικά κατηρτισμένους φορείς. Συνδικαλιστικές ομάδες, συλλογικότητες, αγωνιστές και μεμονωμένα άτομα έχουν κάθε δικαίωμα διαμαρτυρίας, πίεσης προς την αναζήτηση της αλήθειας και αρωγής στην έρευνα. Αυτό είναι καθήκον όλων μας. Δεν έχουν, όμως, ούτε δικαίωμα, ούτε αρμοδιότητα να υποκαταστήσουν την πολιτεία και τη δικαιοσύνη. Δεν έχουν δικαίωμα να θεωρούν ως θέσφατο μόνο τις δικές τους απόψεις. Δεν νομιμοποιούνται να σπιλώνουν ανθρώπους, υπολήψεις, κοινωνίες. Δεν έχουν δικαίωμα να τρομοκρατούν και να απειλούν.

Αυτό, λοιπόν, που συνέβη στην Τήνο από τους «αγωνιστές» του Ρουβίκωνα, είναι, κατά τη γνώμη μου, έξω από το πλαίσιο της Δημοκρατικής λειτουργίας. Η διαμαρτυρία είναι Δημοκρατική έκφραση, είναι έκφραση ελευθερίας και πολλές φορές πηγάζει από δίκαιες απαιτήσεις. Όμως η ελευθερία του ενός σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου.

Για να είναι, όμως, μια διαμαρτυρία ουσιαστική πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να βρει «συνομιλητή», αποδέκτη, πρέπει τον άλλον να τον μαγνητίσει με λόγο και επιχειρήματα. Εάν στόχος είναι η φασαρία τότε ή δεν επιδιώκεται πραγματικά τη λύση, ή η λύση για είναι απλά ο αναβρασμός.. Δεν βρίσκονται μέσα στα πλαίσια μιας πολιτισμένης κοινωνίας (δεν αναφέρω αστικής), μιας διαμαρτυρίας ή ενός αγώνα για το δίκαιο, εκφράσεις όπως «… παράσιτο …», αναφερόμενος στο Δήμαρχο και στο Δημοτικό Συμβουλίου. Δεν βρίσκονται καν μέσα στο πλαίσιο μιας Δημοκρατικής διαδικασίας όταν απονέμεται ετυμηγορία «…ηθικοί αυτουργοί της ταξικής δολοφονίας…». Εάν απωλέσουμε τον στοιχειώδη πολιτισμό, την ευγένεια, τη λογική και το ήθος τότε τι μας διαχωρίζει από τα άλλα θηλαστικά;

Προφανώς, η έννοια της ευγένειας, του ήθους και της στοιχειώδους Δημοκρατικής ευαισθησίας περισσεύουν σε ανθρώπους που εφαρμόζουν κανόνες ζούγκλας και περιθωρίου γράφοντας «Για εμάς δεν είναι καθόλου δύσκολο να πάρουμε ένα πλοίο και να ξανάπαμε στην Τήνο…».

Δημοκρατία δεν σημαίνει ασυδοσία. Σημαίνει σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου, στην κοινή λογική, στο αξίωμα αθωότητας, στο διάλογο. Το τραγικό είναι πως όλα καταλύονται στο όνομά της.

Πέτρος Μαρκουΐζος

Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.