Δεν είχαν ύπνο τα σκιάχτρα χθες βράδυ. Ήταν ανήσυχα. Είχαν πληροφορηθεί ότι θα είχαν επισκέπτες. Μάλιστα κάποια από αυτά θα αναγνώριζαν τα παιδιά που τους έδωσαν ζωή και λόγο ύπαρξης σε μια μεγάλη γιορτή για το νησί μας.

Κρατώντας την κόκκινη κλωστή, οι μαθητές μας ξεκίνησαν το μάθημα. Ένα μάθημα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν για να μάθει… το μέλλον. Γιατί τα μικρά παιδιά είναι οι αυριανοί πολίτες του τόπου μας και το μέλλον τους ανήκει.

Ξεκινήσαμε από τους μύλους, όπου η φωνή του μυλωνά καλούσε τις κυράδες για να αλέσουν. Ο μύλος, όταν γύριζε, ήταν ένδειξη καλοχρονιάς. Υπήρχε παραγωγή, άρα θα υπήρχε ψωμί για τα σπιτικά και φυσικά άχυρο για τα ζώα.



Περάσαμε από κατοικίες και αλώνια. Φανταστήκαμε αγόρια με τους πατεράδες τους να αλωνίζουμε με τα ζώα και φυσικά να λιχνίζουν μέρα και νύχτα, για να ξεχωρίσουν το άχυρο από τον καρπό.

Αλυσίδα ήταν όλα και συνδετικός κρίκος οι άνθρωποι. Όλα τα αξιοποιούσαν και πρώτα από όλα το χρόνο τους. Περίσσευε μόνο αυτός που ήταν αναγκαίος για να ξεκουραστούν, να κουβεντιάσουν, να λύσουν προβλήματα, να λειτουργηθούν....

Μπερδευτήκαμε με τις αγελούδες χωρίς φόβο, μιλήσαμε μαζί τους και πρόθυμα μας συνόδεψαν στη διαδρομή μας στο ξινάρι, στο γεφύρι, στο αλώνι, στα περιβόλια…



Γεμίσαμε με θετικά βιώματα και εμπειρίες αξέχαστες. Αποζημιωθήκαμε με τον καλύτερο τρόπο και τους ευχαριστούμε όλους γι' αυτό το μικρό-μεγάλο ταξίδι.


Εκπαιδευτικοί και μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Τήνου

Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.