«Όποτε περνάμε κάποιο σταυροδρόμι, είναι ένα σημάδι πως θα υποδεχθούμε κάτι που μας έλειπε». Aharon Appelfeld.

Ανέκαθεν, σε όλους τους πολιτισμούς, οι άνθρωποι έστηναν στα σταυροδρόμια, οβελίσκους, σταυρούς, ιερά και εκκλησίες, που προσκαλούν τον ταξιδιώτη στο συλλογισμό και στην ενατένιση.Η διασταύρωση, εκεί όπου συναντώνται διάφοροι δρόμοι, αντίθετες κατευθύνσεις, όπου συναντάμε τους άλλους, παράλληλα με την υπόσχεση ανακαλύψεων και αμοιβαίων εμπλουτισμών, είναι το κλειδί για νέους και άγνωστους προσανατολισμούς.Η διασταύρωση οδηγεί προς άλλους δρόμους, υποβάλοντας την εικόνα ενός απλωμένου χεριού, σε μια κίνηση συμφιλίωσης των άκρων και αναγνώρισης των διαφορών, όσο και των αντιθέσεων. Η έννοια της διασταύρωσης προϋποθέτει την συνειδητοποίηση και την αποδοχή της αντιφατικότητας των δεδομένων.Εξ άλλου, οι συμβολικές διδασκαλίες ορίζουν τη διασταύρωση ως τον χώρο που μας επιτρέπει τη στάση, εκεί όπου αντιμετωπίζουμε την αναγκαιότητα μιάς επιλογής, ωσάν αυτή η παύση στη σκέψη να ήταν μια ουσιαστική στιγμή πριν τη συνέχιση της πορείας.Στις μέρες μας, η έννοια της διασταύρωσης έχει γίνει παγκόσμια. Στις μεγαλουπόλεις, οι οποίες, σε μια πλανητική διάσταση, αναδεικνύουν πλήρως την έννοια των διασταυρώσεων, συγκρούονται και αναμιγνύονται κάθε είδους πολιτιστικές πρακτικές, συνήθειες και παραδόσεις, συνδεδεμένες με τις ποικίλες προελεύσεις αυτών που τις κατοικούν.

Mireille Liénard
Επιμελήτρια




1 - CHRISTIAN ISRAEL(CHL/DEU)

Καλλιτέχνης από Γερμανία και Χιλή. Σπούδασε στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών στο Μόναχο και ζει στην Ισπανία, τη Χιλή και το Βέλγιο.  Έχει δείξει την ενδιαφέρουσα παραστατική και γλυπτική δουλειά του σε πολλές χώρες τα τελευταία 35 χρόνια.

Δαντέλα ή το Μνήμα των Φίλων
«Στα εβραϊκά η λέξη φίλος - yadid - σχηματίζεται προσθέτοντας δύο φορές τη λέξη  «yad». Αυτό που μπορείτε να δείτε εδώ είναι η αμέτρητη πυραμιδική επανάληψη αυτής της λέξης ανάποδα, στρώμα στο στρώμα δημιουργώντας ένα κατοπτρικό μοτίβο επικαλυπτόμενων φρακτών ή μνημειακών σταυρών, που θυμίζουν ένα κομμάτι της παλιομοδίτικης δαντέλας, ένα οδοντωτό πανί από ακατανόητες τραυματικές δομές, πλεγματικά ραμμένα τυφλά σημεία, πλεκτούς λεκέδες που αντηχούν μια διάτρητη εξαφάνιση που εξακολουθεί να αναπνέει μέσα από τη μαύρη ύλη, ύφασμα της ζωής.
Αν και όχι αποκλειστικά, αυτή η εμμονικά σφραγισμένη λέξη-εικόνα ενσωματώνει μια εμπειρία τραγική, τον πόνο της απώλειας, την αμφιβολία για ένα όνομα, έχοντας δει τη δολοφονία τεσσάρων γνωστών και άγνωστων φίλων κατά τη διάρκεια μιας έκθεσής μου στο Εβραϊκό Μουσείο του Βελγίου το 2014, που αναβίωσε με την πρόσφατη καταδίκη του δολοφόνου». Τώρα, μαζεύω τα συντρίμμια, τα θραύσματα, όπως τα πολλά που βρίσκονται στους πρόποδες του Εξώμβουργου, γυρνώντας τα το μέσα έξω, μετατρέποντας το κακό σε μία, λιγότερο μάταιη, επιθυμία για ζωή



2 - Νίκος Παπαδόπουλος  (GRC)

Ο Νίκος Παπαδόπουλος γεννήθηκε το 1970. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1998-2003). Από το 2008-10 πραγματοποίησε τις μεταπτυχικές του σπουδές στην ίδια σχολή.  Έχει πραγματοποιήσει εννέα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και πολλές ομαδικές. Η τελευταία του ατομική έκθεση  (2019), με τον τίτλο  Flora Filopappou: ένα ταξίδι από την πόλη των βράχων στον κήπο, είναι σε εξέλιξη στη βίλα Καπαντζή (Θεσσαλονίκη) σε παραγωγή του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας. To 2014 έλαβε το βραβείο από τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών για το residency του Accelerate@CERN στη Γενεύη με την πρόταση Ο Κήπος των Σωματιδίων. Το 2000, μετά από διαγωνισμό, φιλοτέχνησε το λογότυπο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

«Η έννοια της διασταύρωσης λειτούργησε εξ αρχής ως ένας τόπος όπου η παγκοσμιοποίηση λαμβάνει χώρα. Κάνοντας μια έρευνα για τη χλωρίδα της Τήνου ανακάλυψα ότι και σε αυτόν τον τόπο η έννοια του γηγενούς μέσα από το πέρασμα των αιώνων συμβιώνει σχεδόν αρμονικά με την έννοια του ετερόχθωνα. Καθώς η πρώτη παγκοσμιοποίηση θεωρητικά ξεκινά με τις μεταφορές φυτών προκειμένου να ικανοποιηθεί η νοσταλγία της Αμυίτιδας (γυναίκα του Ναβουχοδονόσορα Β’), για τα φυτά της πατρίδας της, τα φυτά άρχισαν να διασπείρονται από τόπο σε τόπο. Η Τήνος δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Έτσι δημιούργησα μια σύνθεση με τους πράσινους κάτοικους και άποικους που βρίσκουμε στην Τήνο και όλα αυτά συμβαίνουν επάνω σε έναν από τους γνώριμους βράχους του Βώλακα».



3 - BARBARA CLAUS(CAN)

H Barbara Claus είναι μία εικαστική καλλιτέχνης που ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το 1986, κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές της με υψηλή διάκριση. Έχει μεταπτυχιακό στις εικαστικές τέχνες. Έχει παρουσιάσει περισσότερεςαπό 30 ατομικές εκθέσειςστον Καναδά, την Ευρώπη, το Μεξικό και αλλούκαι έχει συμμετάσχει σε 28 ομαδικές εκθέσεις. Είναι επίσης εκδότης βιβλίων τέχνης καιΤελετουργικών κηδειών.Συμμετείχε στο διακεκριμένο εργαστήριο Le Studio du Québec στο Τόκιο με χορηγίατουυ CALQ το 2015. Έχει παρακολουθήσει πολυάριθμα μακρόχρονα δημιουργικά εργαστήρια στον Καναδά με επιχορηγήσεις από το κέντρο του Banff για τις τέχνες, στο Μεξικό από το Υπουργείο Πολιτισμού και Εξωτερικών Υποθέσεων του Καναδά και από το ίδρυμα Wurlitzer Helene στο Taos, στο Νέο Μεξικό.Ήταν προσκεκλημένη του Ιδρύματος Swatch για ένα εξάμηνο το 2017 για να δημιουργήσει έργο στη Σαγκάη. Έχει λάβει πολυάριθμες ερευνητικές επιχορηγήσεις από το CALQ (Συμβούλιο Γραμμάτων και Τεχνών του Κεμπέκ) και το Συμβούλιο του Καναδά καθ’ όλη τη σταδιοδρομία της και έχει δημιουργήσει αρκετά μόνιμα έργα σε δημόσιους χώρους.

επι-βιώνω

«Η έρευνά μουαγγίζει θέματα όπως η μνήμη, τα τελετουργικά,  το εφήμερο και η μονιμότητα. Φιλοσοφική εκ φύσεως, η προσέγγισή μου διερευνά το ρόλο της ιερότητας και της βραδύτητας σε έναν κόσμο όπου τα πάντα φαίνεται να είναι σε επιτάχυνση. Οι χρόνοι του πένθους έρχονται να επιβραδύνουν αυτή την τάση για επιτάχυνση που παρεμβαίνει στην ζωή μας ενώ τα σημαντικά πράγματα ποτέ δεν γίνονται γρήγορα. Η λογοτεχνία, η φιλοσοφία, η διαδικασία της δημιουργίας είναι πηγές προβληματισμού. Αναδεικνύω τα θέματα του καλλιτεχνικού χώρου, του πολιτιστικού, βλέπω την πολιτικήνα ριζώνεται στο πραγματικό μέσω εγκαταστάσεων, τοιχογραφιών, σχεδίων και καλλιτεχνικών εκδόσεων. Η πραγματοποίηση παραμένει στη σφαίρα της οικειότητας. Το έργο βιώνεται και έτσι οδηγεί αναγκαστικά σε μια ποιότητα παρουσίας. Οι επιτόπιες παρεμβάσεις μου είναι απρόβλεπτες, ακόμη και ατελείς, αντίθετα με το σημερινό κόσμο που φαίνεται να θέλει όλο και περισσότερο έλεγχο πάνω σε πράγματα και όντα.

Για το Μουντάδο, θα συνεχίσω τις πρόσφατες εξερευνήσεις μουστις χρωματιστές κουβέρτες επιβίωσης. Θα τοποθετηθούν ξεδίπλωτες, τακτοποιημένες στο κουτί κατά τη διάρκεια της έκθεσης, όπως τα σταυροδρόμια και οι μετακινήσεις πληθυσμών, που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον και ένα ασφαλές μέρος να ζήσουν. Στη συνέχεια, θα ήθελα να διπλωθούν στις τσάντες τους και να διανεμηθούν στους ανθρώπους που συναντιούνται στα σταυροδρόμια, να τους χρησιμέψουν για να προστατευτούν από το κρύο, τους ανέμους και τις ξαφνικές βροχές... απρόβλεπτα φαινόμενα όλο και πιο συχνά σε αυτόν τον πλανήτη. »


4 - LAURE FORET  (FRA) 

Γεννήθηκε στη Γαλλία. Ζει και εργάζεται στην Αμβέρσα του Βελγίου. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Βρετάνης στη Γαλλία.  Έχει κάνει πολυάριθμες εκθέσεις στη Γαλλία και το Βέλγιο. Έργα της υπάρχουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά καλλιτεχνικά εργαστήρια σε Γαλλία και Ιταλία. Περισσότερες πληροφορίες: www.laureforet.com

«Προσεκτικά, σε μια επαναλαμβανόμενη κίνηση, νήμα το νήμα, εγώ ξηλώνω το ανάλαφρο  μετάξι.

Όπως η Πηνελόπη τη νύχτα με το σάβανο που έφτιαχνε για τον πατριό της τον Βασιλιά Λαέρτη. Ξετυλίγοντας για να αψηφήσει το  χρόνο, τραβώντας το νήμα ασταμάτητα. Είναι μια απαγορευμένη χειρονομία γιατί θα πληγώσει το δέρμα. Ποτέ δεν θα πρέπει να τραβάτε το νήμα του υφάσματος, διαφορετικά, μπορεί να το καταστρέψετε. Διαλύοντας ή διασταυρώνοντας τις ίνες, αποκαλύπτοντας τι βρίσκεται ανάμεσά τους χρυσό διασχίζοντας τις ίνες, αποκαλύπτοντας τι βρίσκεται ανάμεσα  εκθέτουμε την εύθραυστη δομή, τη σάρκα του υφάσματος».


5 - JUAN PAPARELLA (ARG)

Γεννήθηκε το 1965 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.Αποφοίτησε το 1989 από την Prilidiano Pueyrredón Ακαδημία Καλών Τεχνών του ΜπουένοςΆιρες. Εμπλούτισε την εκπαίδευσή του με διάφορους καλλιτέχνες, όπως οι Julian Schnabel και Horacio Coll και ολοκλήρωσε τις γλυπτικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα στην Ισπανία. Από τη δεκαετία του ογδόντα, και από το Μπουένος Άιρες ως το Βέλγιο, την Ισπανία και τη Γαλλία, ο Juan Paparella έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές συλλογικές και ατομικές εκθέσεις.

 «Σαν πολυεπίπεδος εικαστικός καλλιτέχνης, αναπτύσσει μέσω του έργου του μια σειρά από φιλοσοφικά ερωτήματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη φύση και το περιβάλλον της, ερωτήματα τόσο φυσικής όσο και κοινωνιολογικής μορφής. Μια πολλαπλή εργασία, που δεν λαμβάνει χώρα μόνο σε ένα σύνολο, που μέσα από τη φωτογραφία και το σχέδιο, μας μιλά για την πολυπλοκότητα, την κατάσταση και το μέλλον μας, την αστάθεια του κόσμου και την ευθραυστότητα της ζωής. Στο έργο του βρίσκουμε ένας ιδιαίτερο δέσιμο με το χώρο, δημιουργώντας έτσι δεσμούς μεταξύ αρχιτεκτονικής και καλλιτεχνίας».


6 - MARCO BADOT  (USA)

Ο Marco Badot είναι εικαστικός καλλιτέχνης και Αμερικανός πολίτης. Σπούδασε ζωγραφική στις Βρυξέλλες. Ζει και εργάζεται στην Ατλαντική ακτή κοντά στην Βοστώνη.Έχει κάνει πολλές σόλο και ομαδικές εκθέσεις στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έργα του περιλαμβάνονται σε πολλά Μουσεία και ιδιωτικές συλλογές στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής και το θέμα ενός δεδομένου έργου, χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές όπως σχέδιο, ζωγραφική, σε συνδυασμό με φωτογραφία.

«Το θέμα και οι παράμετροι της 3ης Μπιενάλε στο Μουντάδο της Τήνου αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πρόκληση: ένα ενιαίο έργο περιορισμένων διαστάσεων, που θα εισαχθεί σε ένα υπάρχον πλαίσιο. Υποβάλλοντας ένα σχέδιο στην επιμελήτρια της έκθεσης, και με τη σύμφωνη γνώμη της, εμπιστεύθηκα το έργο στην ταχυδρομική υπηρεσία, ελπίζοντας ότι το έργο θα φτάσει στον προορισμό του και ότι θα επηρεάσει θετικά τους ντόπιους κατοίκους και τους επισκέπτες του μικρού ελληνικού νησιού πού εγώ δεν έχω επισκεφτεί ποτέ .
 Έφτασα να κάνω και μια επίσκεψη στον ιερέα της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην πόλη που ζω, και ζήτησα τη γνώμη του για το έργο μου. Είμαι ευτυχής να αναφέρω ότι και  ο ίδιος  το εγκρίνει…».


7 - ROBY COMBLAIN (BEL)

Γεννήθηκε στο Μπουρούντι της Αφρικής. Ζει και εργάζεται στο Βέλγιο (Βρυξέλλες). Απόφοιτος σκηνογραφίας La Cambre (Βρυξέλλες).Ανοίγει εργαστήριο χαρακτικής το έτος  2000. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις σε Γαλλία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο. Έργα του υπάρχουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

«Από τη σκηνογραφία αργότερα κινούμαι προς τη χαρακτική. Τα χαρακτικά μου γίνονται εγκαταστάσεις που προκύπτουν από τη συσσώρευση δοκιμών που γίνονται σε ξύλο ή lino. Αναρωτιέμαι για τα διάφορα αντικείμενα που αντιλαμβάνομαι ως γλυπτική και όγκο στο δημόσιο χώρο. Η προσέγγιση αυτή με οδηγεί να εναρμονίζω την πρακτική μου σα σκηνογράφος και χαράκτης. »

SCENOLINO από ΚΑΡΤΕΣ

Συσσώρευση σαράντα τσαλακωμένων καρτών σε ένα παράθυρο.Αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα:

Όχι ότι δεν υπάρχει δρόμος διαφυγής, αλλά ότι έχει έρθει η ώρα να εγκαταλείψουμε όλους τους παλιούς δρόμους.


8 - ELIZABETH ARO (ARG/ITA) 

Είναι Αργεντινής καταγωγής.  Ζει στο Μιλάνο της Ιταλίας. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις σε Ισπανία, Ιταλία και Γερμανία. Συμμετοχή είχε επίσης σε ομαδικές εκθέσεις σε Μαρόκο, Γερμανία, Ιαπωνία...
 Έχει συμμετάσχει σε εικαστικά εργαστήρια σε Ιταλία, Ολλανδία, Μαρόκο και Γαλλία.

«Η δουλειά μου εξετάζει μέσω εγκαταστάσεων, αντικειμένων και έρευνας τον ποιητικό χώρο και εναλλακτικούς τρόπους αντίληψης του πολιτισμού και της κοινωνίας. Συνδυάζοντας εικόνες από τη δική μου ζωή και διαφορετικές ερμηνείες της πραγματικότητας δημιουργώ κάτι απτό σε εικόνες. Το έργο μου προτείνει ένα διαισθητικό ταξίδι μέσα από τη γεωγραφία των συναισθημάτων, δημιουργώντας κομμάτια της ποιητικής πυκνότητας όπου η φαντασία και η ονειροπόληση αιμοδοτούν την  πραγματικότητα».


9 - ΜΑΡΙΑΝΑ ΜΠΙΣΤΗ  (GRC)

Γεννήθηκε το 1981 στην Ελλάδα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας. Αρχικά σπούδασε αρχιτέκτονας (ΕΜΠ, 2012) και συντηρητής κτιρίων (ΤΕΙ Πάτρας, 2005). Έκανε μεταπτυχιακό στα Media Καλών Τεχνών (Σχολή Καλών Τεχνών Slade, UCL, 2016). Έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία (Παγκόσμιο Φωτογραφικό βραβείο Sony το 2018, Ανοιχτός Φωτογραφικός Διαγωνισμός του Μπράιτον το 2016,  Ελληνικό αρχιτεκτονικό Talent Award το 2013, βραβείο Open House Athens και άλλα).  Ειδικεύεται στην αρχιτεκτονική φωτογραφία και τις εικαστικές τέχνες. Κατά καιρούς της έχει ανατεθεί έργο από το αρχιτεκτονικό φεστιβάλ της Κουάλα Λουμπούρ, την Αρτ Αθήνα, το Ωνάσειο πολιτιστικό κέντρο Αθηνών, την Μπιενάλε της Αθήνας, τον Λιμένα Πειραιώς, τον Δήμο των Αθηναίων, το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και άλλους. Έχει εκθέσει σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων εκθέσεων σε Χονγκ Κονγκ, Ταϊπέι, Κουάλα Λουμπούρ, Οκινάουα, Λονδίνο, Ναντέρ, Λισαβόνα, Αθήνα και αλλού. Έχει συμμετάσχει σε εργαστήρια τέχνης στο φεστιβάλ αρχιτεκτονικής στο Hong Kong Baptist University, στο Καλλιτεχνικό Χωριό στην Ταϊπέι και στο Αρχιτεκτονικό Φεστιβάλ της Κουάλα Λουμπούρ.  Έχει κάνει πολυάριθμες δημοσιεύσεις σε Ελληνικά και διεθνή έντυπα & ηλεκτρονικά περιοδικά.

«Το αθηναϊκό τοπίο είναι ένας λαβύρινθος. Ένας λαβύρινθος των τεχνητών συνόρων που ορίζονται από δρόμους, κτίρια, γειτονιές συνεχώς αναπτυσσόμενος και εξελισσόμενος σε δομή και υφή. Η συνεχής - και κατά περιόδους δραματική- εισροή ανθρώπων κρατά την Αθήνα σε μια αδυσώπητη κίνηση, που μοιάζει με μια αιώνια διασταύρωση πολιτισμών, μνήμης και ταυτοτήτων. Η ξέφρενη αστική ανάπτυξη ήρθε σαν αποτέλεσμα κυμάτων μετανάστευσης και μαζικής κινητικότητας των αγροτικών πληθυσμών προς την  πόλη. Ούτε Ανατολή, ούτε Δύση, η Αθήνα είναι η μνήμη ενός  αυτοεκπληρούμενου περάσματος: το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον βρίσκονται μεταξύ τους αντιμέτωπα σε μια σειρά από απεριόριστες αντανακλάσεις. Είναι το σώμα της ιστορίας που καλύπτεται από τα πολλαπλά στρώματα της εξέλιξής της. Το έργο αυτό αναδιατάσσει παιχνιδιάρικα το αστικό τοπίο της Αθήνας, παίρνοντας την εικόνα σαν ένα πλέγμα από συνυφασμένες μικρο-ιστορίες, μνήμες και αστική ανάπτυξη. Αυτή η εργασία λειτουργεί ως ανακλαστήρας της αποπνικτικής αστικής ομορφιάς της Αθήνας και της ασταμάτητης δύναμης της».



10 - SILVIA BAUER (AUT)

Γεννήθηκε στη Βιέννη, στην Αυστρία. Σπούδασε ζωγραφική σε εργαστήρια στο Μόναχο (ΓΕΡΜΑΝΙΑ) και κεραμικά  σε εργαστήριο στην Peoria (Η.Π.Α.). Έκανε μεταπτυχιακό στη γλυπτική στην Βασιλική Ακαδημία των Καλών Τεχνών στις Βρυξέλλες.Ασχολείται με τους εξής καλλιτεχνικούς τομείς: γλυπτό - εγκατάσταση - ζωγραφική - σχέδιο - φωτογραφία. Έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Βέλγιο, Γαλλία, Ολλανδία, Ελλάδα και Κίνα και έχει συμμετάσχει σε εικαστικά εργαστήρια στην Κίνα. Έχει λάβει αρκετά διεθνή βραβεία γλυπτικής. Έργα της υπάρχουν σε δημόσιες συλλογές στην Αυστριακή Πρεσβεία Βρυξελλών και το Πεκίνο.

Το Δέντρο της Ζωής

«Για μένα, η δημιουργία των αντικειμένων και των εγκαταστάσεων ξεκινά με το υλικό. Καλλιτεχνικός στόχος μου είναι να δίνω νέα πνοή και ποίηση στα υλικά που αφήνει πίσω η  καταναλωτική κοινωνία μας. Από χρόνια έχω εργαστεί στο μετασχηματισμό διαφόρων κοινότυπων υλικών. Βλέποντας τις εικόνες της Τήνου, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω  για εδώ τα πλαστικά απόβλητα που προέρχονται από μαζική παραγωγή. Το 2019 το θέμα «Διασταυρώσεις» με ενέπνευσε να δημιουργήσω «Το Δέντρο της Ζωής». Απεικονίζει όλες τις διαφορετικές αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε στη ζωή, όλες τις συμπτώσεις που είναι έξω από τον έλεγχό μας και που αλλάζουν την πορεία μας, αλλά με κεντρική κατεύθυνση την πορεία προς την γαλήνη. Μετέτρεψα τα αρχικά σχήματα των πλαστικών σε ενότητες και τα διασύνδεσα δημιουργώντας ένα ενιαίο κομμάτι και χρησιμοποιώντας ένα εξατομικευμένο χρώμα σχεδίου για να εκφράζουν διάφορες διαθέσεις. Είναι σημαντικό για μένα τα γλυπτά  μου να ξυπνούν συναισθήματα, να προσφέρουν στον θεατή νέες αισθητικές εμπειρίες και να τον προσκαλούν  να υπεισέλθει σε βάθος».


11 - KOOL KOOR  (USA)

Ο Charles Hargrove, γνωστός και ως Kool Koor γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1963, μέσα σε μια οικογένεια καλλιτεχνών με καταγωγή από την Καραϊβική. Έχει συνεργαστεί με διάσημους όπως ο Jean Michel Basquiat και ο Keith Haring. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του αμερικανικού γκράφιτι στη δεκαετία του 1980. Από το 1976, υπήρξε εμβληματική φιγούρα στο κίνημα της γκράφιτι της Νέας Υόρκης, μαζί με τον Toxic και τον A-One, μέλη, όπως και  ίδιος,της ομάδας TMK. Με έργα που δούλεψε πάνω σε τοίχους και καμβάδες, ήταν 16 ετών, όταν παρουσίασε έργα του για πρώτη φορά στη Fashion Moda, την πρώτη αμερικανική γκαλερί που ενδιαφέρεται για καλλιτέχνες από το Bronx.Αφού συμμετείχε σε κάθε μεγάλη έκθεση για τη γκράφιτι τέχνη στη Νέα Υόρκη, το έργο του πλέον εκτίθεται σε γκαλερί και μουσεία σε όλο τον κόσμο.Μπορείτε να βρείτε τα έργα του σε τέτοιες διάσημες συλλογές όπως The Metropolitan Museum (Νέα Υόρκη), η Renaissance Society του Σικάγου, το μουσείο Butler, το μουσείο Groninger στην Ολλανδία και πολλά άλλα.

MIREILLE LIENARD (BEL) 
Απόφοιτος της Εθνική Σχολής Εικαστικών Τεχνών La Cambre των Βρυξελλών και κάτοχος  Master στη γλυπτική. Παράλληλα με τη δουλειά της σαν καλλιτέχνης επιμελείται εκθέσεις στην Ελλάδα και το Βέλγιο.
PHILIPPE FRAISSE (FRA)
Είναι αρχιτέκτονας, σκηνογράφος και καθηγητής στην Εθνική Σχολή Αρχιτεκτόνων του Στρασβούργο στη Γαλλία. Συμμετέχει από το 1976 στην έρευνα της Γαλλικής Σχολής Αθηνών στην αρχαιολογική τοποθεσία  της Δήλου.
Ζουν στις Βρυξέλλες και έχουν ένα σπίτι στο Μουντάδο της Τήνου.

ΔΙΑΔΡΟΜΗ
0. Αίθουσα του χωριού. Πληροφορίες
1. ΠαλιοπήγαδοChristian Israel
2. ΠηγάδιNikos Papadopoulos
3. Ναός Αγίου ΝικολάουBarbara Claus
L’atlas
4. Καμάρα κάτω από τον Ναό της ΠαναγίτσαςLaureForet
5. Πάνω ΓκζιJuan Paparella
6. Κάτω ΓκζιMarco Badot
7. Στο σοκάκιRoby Comblain
8. Μια από τις πολλές καμάρεςElizabethAro
9. Της Φρατζέσκας το κατώιMariana Bisti
10. Τα τραπεζάκια της Ελένης Silvia Bauer
11. Στάση λεωφορείουKool Koor

Ιδέα : Mireille Lienard (BEL)- Philippe Fraisse (FRA)
Επιμέλεια: Mireille Lienard
Σκηνοθεσία: Philippe Fraisse
Μετάφραση:Lucy Swan /  †Nikos Kalantzopoulos / Georgios Alvertis
Οργάνωση: «Σύνδεσμος των απανταχού εκ Μουντάδου Τήνου καταγομένων»
Συνδιοργάνωση: Περιφέρεια Νοτίου Αιγάιου

Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.