Είναι τα προσκυνήματα και τα μύρια τάματα στη Μεγαλόχαρη· τα αστραφτερά μάρμαρα στον Πύργο, οι τεράστιοι, στρογγυλεμένοι, γρανιτένιοι βράχοι στον Βώλακα, τα γραφικά σοκάκια της Καρδιανής, η πλακόστρωτη πλατεία στο Σμαρδάκιτο, οι περιστεριώνες που ’ναι σπαρμένοι στους λόφους και στις ρεματιές, τα αμέτρητα ξωκλήσια, οι ανεμόμυλοι, οι παραλίες που τις δέρνει ο άνεμος· είναι οι άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων που γέννησε ή, κατά κάποιον τρόπο, υιοθέτησε το νησί – από τον Χαλεπά μέχρι τον Καστοριάδη.

Έχει μια σύνθετη πολιτισμική ενέργεια ή Τήνος. Κι όταν ανοίγει την κρύπτη της, βγάζει σαλσίτσι (σκορδάτο λουκάνικο) και λούζα, πολλών λογιών τυριά όπως η κοπανιστή, η πετρωτή, το στρογγυλό τυρί, το μαλαθούνι και εκείνο το απίθανο καρίκι που ωριμάζει μέσα σε ξερή κολοκύθα, μικρόκαρπα ρεβίθια, μάραθο, κάππαρη και άγρια αγκιναράκια. Όλα εκείνα που εμπνέουν τα πιάτα και τους μάγειρες που την εξελίσσουν σε γαστρονομικό προορισμό.


Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.