Η έκθεση φωτογραφίας της ποιήτριας Ζέτας Μπελαούρη απο 20 Ιουλίου έως τις 15  Σεπτεμβρίου μας δείχνει μια άγρια, πρωτόγονη ομορφιά της Τήνου, η οποία συχνά επισκιάζεται απο το μελλίσι των πιστών τουριστών που κατακλύζουν το νησί τον Αύγουστο.

Τήνος, το νησί της Παναγιάς, έχει μια ιδιαίτερη θέση στις Κυκλάδες. Πιστοί ταλαιπωρημένοι από τη ζωή φτάνουν στις όχθες του προσδοκώντας από την Παναγία λύτρωση, ανακούφιση, ένα θαύμα. Παρά την εμπορευματοποίηση της θρησκείας, η ψυχική έκσταση που δημιουργείται μέσα σου όταν πατάς το πόδι σου στο νησί είναι μια πραγματικότητα.

Δεν είναι μόνο η επιβεβλημένη κατάνυξη απο την θεόρατη εκκλησία. Είναι σαν το νησί ενεργειακα να είναι φορτισμένο ώστε να κλείνει μέσα στα σπλάχνα του ”θείο”, χωρίς απαραίτητα να προσδιορίζεται ως χριστιανικό. Η ενέργεια, η μορφολογία του νησιού, η σκληράδα της πέτρας που δεσπόζει στο τοπίο καθώς απομακρύνεσαι από την πόλη της Τήνου σου αποκαλύπτει αυτή την αλήθεια. Πως πουθενά αλλού δεν θα μπορούσε να χτιστεί ένας ναός πίστης, της οποιαδήποτε πίστης πέρα απο αυτό το νησί.

Η Τήνος είναι φτιαγμένη απο φως, από το μπλε της θάλασσας και του ουρανού, από πέτρα και το λευκό της μάρμαρο. Τα χαρακτηριστικά της μπορεί να πει κάποιος πως μπορεί να τα συναντήσει σε όλα τα μέρη της Ελλάδας, αλλά μοναχά εδώ αυτά τα στοιχεία συγχωνεύονται μεταξύ τους και δημιουργούν ένα αδιάλυτο μυστηριακό αμάγαλμα.

Η πέτρα που δεσπόζει στην έκθεση της Ζέτας Μπελαούρη υπήρξε πριν την ανθρώπινη κατοίκηση του νησιού και θα συνεχίζει να υπάρχει και όταν όλοι μας θα φύγουμε απο την ζωή. Για αιώνες, μια ιδιότυπη πάλη μεταξύ θάλασσας και αέρα σμίλεψαν τις πέτρες της Τήνου δίνοντας μορφές αλλόκοτες ,άγριες σχεδόν δαιμονικές. Οι πρώτοι κάτοικοι σίγουρα θα αναγνώριζαν σε αυτά τα περίεργα πελεκήματα των στοιχείων της φύσης τα πρόσωπα των πρώτων θεών τους. Από εκεί γίνεται η απαρχή της συνάντησης του θείου και του ανθρώπου του νησιού που συνεχίζει μέχρι σήμερα λαμβάνοντας κάθε φορά άλλες ονομασίες.

Δεν είναι τυχαίο πως εδώ οι άνθρωποι έχοντας επιθυμία να συναγωνιστούν την φύση στην Τέχνη, έγιναν οι καλύτεροι μαρμαρογλύπτες της χώρας. Μέσα τους από γενιά σε γενιά, το δέος για την φύση, ο φόβος για την θνητότητα τους και το άγνωστο θείο που τους περιέβαλλε τους οδήγησε σε ένα μιμητισμό. Το μάρμαρο έγινε ”η ανθρώπινη πέτρα” που πάνω του φτιάχτηκαν αγάλματα θεών και εδώ και δεκαετίες επενδύθηκε η εκκλησία της Τήνου.

Η έκθεση της κυρίας Μπελαούρη προσπαθεί να μας γυρίσει το χρόνο πίσω τότε που η φύση αποφάσισε ως άλλος γλύπτης να διαμορφώσει το νησί. Επιθυμεί να μας στρέψει το βλέμμα σε αυτή την άγρια και τρομαχτική ομορφιά του νησιού. Να μας ενώσει με τον πρώτο άνθρωπο που αντίκρυσε γύρω του αυτή την ”θεία” παρουσία της φύσης και να σταλάξει μέσα μας όχι το φόβο της εφήμερης ζωής μας αλλά την αλήθεια πως είμαστε μέρος ενός μεγάλου συμπαντικού σχεδίου το οποίο ελάχιστες φορές καταφέρνουμε να κατανοήσουμε.

Μια έκθεση που μεσα απο τα τερτίπια του αέρα, της θάλασσας και της γης σε γειώνει με τον πυρήνα σου, στρέφει το βλέμμα σου στην δική σου προσωπική πάλη εντός σου, σε κάνει να αναρωτηθείς για την ύπαρξη σου και σε ”σμιλεύει” καθώς ο ίδιος ανακαλύπτεις, μέσα απο τις φωτογραφίες την φύση της, πως στην πραγματικότητα πότε δεν μπορείς να ξεφύγει απο την ανάγκη σου να αναζητάς απαντήσεις για την Αλήθεια που μας περιβάλλει.

Η Ζέτα Μπελαούρη κατάγεται απο το νησί της Τήνου. Έχει συγγράψει την ποιητική συλλογή με τίτλο ”Η ύλης της αντοχής”. Ασχολείται ερασιτέχνικά με την φωτογραφία. Έχει παραχωρήσει εκτενή συνέντευξη στην ιστοσελίδα μας, η οποία θα δημοσιευτεί αρχές φθινοπώρου.

Τα εγκαίνια της έκθεσης είναι Κυριακή 28/07/2019, ώρα 8.00 μ.μ.


Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.