Την Τετάρτη, 03 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης "Το Νερό είναι Ζωή - Κρήνες της Τήνου" στην Αίθουσα του Συλλόγου Δύο Χωριών. Πρόκειται για μια έκθεση φωτογραφίας της Ντένας Παναγάκη.


Κρήνες της Τήνου

Το νερό είναι πηγή ζωής για όλους τους οργανισμούς στον πλανήτη. Χωρίς το νερό δεν υπάρχει ζωή. Είναι ένα από τα στοιχεία της φυσής και υπάρχει στην γη σχεδόν από την αρχή της δημιουργίας της. Λέγεται ότι έχει μνήμη και επηρεάζεται από ότι συμβαίνει γύρω του.

Στην Τήνο το γνωρίζουν αυτό από πολύ παλιά, γι’ αυτό και σέβονται τις πηγές και τις διακοσμούν με περίτεχνα χαραγμένα μάρμαρα είτε τοποθετούν την εικόνα της ζωοδόχου πηγής για να τις προσέχει. Εκτός από τις διακοσμημένες πηγές, υπάρχουν και αυτές που βρίσκονται διάσπαρτες στο νησί και χρησιμοποιούνται και για το πότισμα των χωραφιών και των ζώων, που είναι όμως εξίσου σημαντικές!



Τήνος! Μάρμαρο, υλικό που αφθονεί και περισσεύει. Κρήνες κυρίως μαρμάρινες, περίκομψα στολισμένες και διακοσμημένες. Αλλά και λίθινες κρήνες όχι λιγότερο περιποιημένες. Γιατί, άραγε, οι τηνιακοί να μεταβάλλουν σε κρήνες τις ταπεινές βρύσες και τις φυσικές γούρνες που μοιάζουν με μικρές λιμνούλες, να τις πλησιάζουν με ευλάβεια και να εντοιχίζουν εικόνες που τους προσδίδουν μεταφυσική υπόσταση;

Μα γιατί άλλο; Χωρίς αυτές δεν ζουν. Είναι η σύνδεσή τους με τη ζωή. Όπως η ίδια η ζωή βιώνεται απροκάλυπτα προκλητικά κι ελκυστικά, έτσι και το νερό έρχεται από βάθη και κόσμους αδιερεύνητους, καλυμμένους με μυστήριο και ξεχύνεται άοκνα, αδιαλείπτως, με σταθερότητα, αντιστρόφως ανάλογη της γεμάτης εκπλήξεις και αντιφάσεις ροής της ανθρώπινης ζωής μέσα στο χρόνο.




Το μυστήριο της ζωής συνυφαίνεται με το μυστήριο του νερού. Στη συνείδηση των απλών ανθρώπων, όταν σε απίστευτο βάθος χρόνου ανακάλυψαν τις ευεργετικές ιδιότητες του νερού, αυτό ταυτίστηκε με τη διαιώνιση της ζωής, με την ίδια την ύπαρξη. Κι όταν η θρησκευτική συνείδηση κατέκλυσε ζωή κι αισθήματα, κάπως έπρεπε να εκφραστεί η ευλάβεια, η αφοσίωση, η ευχαριστία προς τη θεϊκή ευαρέσκεια, η ευγνωμοσύνη στον όποιο δημιουργό.

Από την άλλη, η καλλιτεχνική δημιουργία βρήκε στην απεικόνιση της κρήνης πεδίο έκφρασης κάθε ανθρώπινου συναισθήματος με κυρίαρχο εκείνο της ανταπόδοσης του καλού στην γενναιόδωρη προσφορά. Οι κρήνες έγιναν καλλιτεχνικά δημιουργήματα, οι γλύπτες και οι λιθοξόοι σμίλεψαν τα γήινα υλικά, τιθάσευσαν την αφιλόξενη πέτρα και το άγονο έδαφος και πρόσφεραν τη βιωμένη τέχνη στην καθημερινότητα του τηνιακού που πορεύτηκε για αιώνες έτσι, να εξαρτά τη ζωή του από την πολύτιμη πηγή της, το νερό. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις στέγασαν την τέχνη τους και προφύλαξαν το πολύτιμο στάλαγμα σαν να κινδύνευε ή σαν να έπρεπε να πλαισιώσουν μεγαλόπρεπα τη θεία οικονομία.



Πάνω και πέρα από όλα, όμως, οι τηνιακοί μάστορες εναρμόνισαν τις δημιουργίες τους με το τηνιακό τοπίο. Σε αυτό το ανυπέρβλητο σκηνικό του νησιού, υπέταξαν τα υλικά της τηνιακής γης για να δοξάσουν το νερό. Κατασκεύασαν, έτσι, έργα τέχνης, κρήνες που θαυμάζουμε σήμερα για την τέχνη τους και την προσήλωσή των δημιουργών τους στη θεϊκή φύση του νερού. Οι μάστορες αυτοί θέλησαν να διατρανώσουν το σεβασμό τους για το αγαθό που απλόχερα τους χαρίστηκε ανάμεσα στις αντιξοότητες του σκληρού κυκλαδίτικου τοπίου. Ίσως αυτή τη σκληρότητα θέλησαν να δαμάσουν, τη γη που τους παίδευε, ενώ η ίδια για αντιστάθμισμα τους πρόσφερε αυτό το δροσερό, ακατάλυτο θησαυρό που διέσωσε τη δόξα του ονειροφάντη δημιουργού.

Κείμενο: Γιώργος Κορκορέλης

Σχόλια:

0 σχόλια:

Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.